ก็เพราะเธอคือคนที่ฉันรัก.....
แต่ว่าปากของฉันมันหนักหนา....
อยากจะบอกให้เธอรู้ตลอดมา....
แต่กลัวว่าเธอจะลาจากฉันไป....
ขอเป็นอยู่อย่างนี้จะดีกว่า....
รอเวลาที่เธอมองเห็นคุณค่า....
ตัวฉันคงเป็นเพียงนาฬิกา.....
ที่เดินไปเดินมาก็ที่เดิม....
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น