วันเสาร์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2552

กลอนห่วงใยปลอบโยน 6



ค่ำคืนนี้ดาวพราวนภากว้าง
เธออยู่กลางดวงตาที่สุกใส
เหมือนมีดาวล้านดวงคอยห่วงใย
เหมือนมีใครคนหนึ่งคอยปลอบโยน

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น