วันเสาร์ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552

กลอนเหงาใจ 7




สุดเส้นสายปลายทางแห่งความเหงา
ยังว่างเปล่าโดดเดี่ยวและสับสน
ไม่เหลือใครร่วมทางแม้สักคน
สู้บนหนทางเปลี่ยวอย่างเดียวดาย

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น