วันเสาร์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2552

กลอนห่วงใยปลอบโยน 9



อยู่ไกลกันอย่างนี้
แต่คนดีคงรับความรู้สึกได้
แค่หลับตาเธอก็รู้อยู่แก่ใจ
ว่าฉันรักและห่วงใยตลอดเวลา

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น